Ik kan bijna niet kiezen. Softijs met chocola en nootjes of schepijs van witte chocola en grootmoeders cake. Of toch een aardbeien-milkshake?
Gelukkig is de blonde vrouw achter de toonbank behulpzaam. Ik reken € 2,20 af en na een ferme hap ijs draai ik me om. Ik zie dat de ijssalon al een nieuwe klant heeft en dat nummer twee en drie ook al in de rij staan. Ik loop naar huis.

Ik dacht laatst bij mijzelf, onder het genot van een aperitief,
Bespeur ik soms bij enkele mensen een ongerief?
Je praat er wat over en plotseling worden ze agressief,
Dat is dus wat anders dan assertief.

Dan hoor je plots “Ach vent, krijg de sief!”
Ik stond direct met het antwoord klaar: ”Oald wief!”
Deze persoon waar ik mee sprak was dus in geen geval passief.
Maar na een tijdje werd de mens in kwestie wel weer lief.
Ach ja, je handelt wel eens impulsief.

Laatst kreeg ik weer eens een brief,
Daar stond in te lezen:  “U bent een dief!”
Je denkt dan stilletjes: wat is dit voor ongerief?
Maar het doet ook denken aan destructief.
Na een tijdje wordt je actief,
En denkt na over een motief.
Soms ben ik ook wel eens naïef.

Ik dacht maar eens na over een alternatief
Want ik dacht bij mijzelf: ik krijg het te ief!
Ik type mi-j de vingers stief!
Van al dat geskrief.
En probeer dit verhaal af sluiten zonder grief.
Tekst was bij nader inzien niet erg educatief.
En om maar eens niet te spreken van representatief.
Het komt er op neer: alles is cumulatief.
En totaal niet illustratief.

Het hele verhaal stelt ook niet veel voor, kwalitatief.
De situatie wordt nu toch echt explosief.
Moet echt stoppen, anders krijg ik op mijn kop van die redactiepief!
Vindt het verhaal achteraf gezien wel erg subjectief.
Maar niet helemaal negatief.
Op veel plaatsen heel erg positief!
Zelf ben ik voor de omgeving heel charitatief.
En niet meer zo ontzettend sportief.