Ik kan bijna niet kiezen. Softijs met chocola en nootjes of schepijs van witte chocola en grootmoeders cake. Of toch een aardbeien-milkshake?
Gelukkig is de blonde vrouw achter de toonbank behulpzaam. Ik reken € 2,20 af en na een ferme hap ijs draai ik me om. Ik zie dat de ijssalon al een nieuwe klant heeft en dat nummer twee en drie ook al in de rij staan. Ik loop naar huis.

Gewoon 2

De wijk ligt te bakken in de zon. Het is verrassend warm voor eind april. Al enkele weken valt er geen spatje regen en komt het kwik zelfs boven 25 graden. Langzaam verkleuren de plantsoenen van groen naar geel. Tuineigenaren verlangen naar een goede regenbui. Ik vraag me af of ze bij Rigtersbleek hun velden al sproeien.

Op mijn gemak wandel ik naar de winkel van de familie Sanders aan de Toekomststraat. Crème fraise, een komkommer en brood. Een klein boodschappenlijstje en een goed excuus om even rond te kijken in de buurt. De muren van de huizen aan de Herman van Hoevellstraat lijken te gloeien. Ze zijn de hele dag door de zon beschenen. Graag geven ze hun warmte af aan voorbijgangers. Dichtgetrokken gordijnen voorkomen dat het in de huizen een broeikas wordt.

De zon voelt warm op mijn rug. Buiten lijkt het heerlijk weer. Ik strik de veters van mijn sportschoenen en zet mijn hartslagmeter aan. Minimaal vijf kilometer en niet langer dan een half uur. Na twee weken nietsdoen heb ik een haalbaar doel gesteld.

De eerste kilometer gaat langs de Pijlhovestraat en pakt een stukje G.J. van Heekstraat mee. Mijn benen voelen prima en ik heb tijd om goed rond te kijken. Mensen met honden, een moeder met kind achterop en een man op een ligfiets. Het monumentale hoofdstroom-verdeelstation staat te koop. Toon's Snelbuffet heeft het druk. Niet raar gezien de prettige score van de frituurvettest van de Consumentenbond. Rennen en denken aan frituurvet, het moet niet gekker worden.